Türk dillerinde /+CA/ ekinin köken ve işlevi konusunda birçok yorum ve karışıklık söz konudur. Ekin sınırlandırma işlevi bugün neredeyse tüm Türk lehçelerinde kullanılan bazı edatlarla benzerlik ve köken ilişkisi taşıdığını göstermektedir. Türkçenin birçok lehçesinde görülen “cek, çaḳı, çaḳlıġ, çamalı, çekem, çen, çenli, çeyin” gibi benzer veya yakın işlevde olan edatların /+CA/ ile sadece işlev yönüyle mi benzediği, yoksa köken itibarıyla da ilgisinin olup olmadığı izaha muhtaçtır. Bazı edatların “-A kadar” anlamıyla sınır bildiren kullanımlarında olduğu gibi /+CA/ eki yönelme hâli eki alan bir kelimeden sonra kullanıldığında sınırlandırma bildirebilir. Bu çalışmada, eski Türkçe döneminden bugünkü lehçelere ve ağızlara kadar aynı anlamda sınırlandırma bildiren /+gA+çA/ > /+A+çA/ yapıları ile irtibatlı olduğu düşünülen bazı edatlar karşılaştırılmıştır.
Discussion(0)
No comments yet. Be the first to comment.