Bu makale, [International Journal of Urban and Regional Research’ün önümüzdeki iki sayısı boyunca] “Etkinlikler ve Tartışmalar” bölümünde yer verilecek olan “Bourdieu’yü Kente Getirmek” seminerinin ana hatlarını ele alıyor. Öncelikle, Bourdieu’nün Béarn ve Cezayir’de yürüttüğü, iktidar, mekan ve kentleşme temalı erken dönem çalışmalarını, Fransız metropolündeki toplumsal sefaleti incelediği geç dönem çalışmasıyla ilişkilendirerek Bourdieu sosyolojisinin kent çalışmaları için önemini ortaya koyuyorum. Ardından, Bourdieu’nün araştırma pratiğine hayat veren ve kent araştırmalarına verimli bir şekilde rehberlik edebilecek dört kesişen ilkeye ışık tutuyorum: Bachelardçı epistemolojik kopuş ve ihtiyat koşulu; faili (habitus), dünyayı (alana kaynaklık eden toplumsal uzam) ve araştırmacının kategorilerini (epistemik düşünümsellik) üçlü bir tarihselleştirmeye tabi tutmayı gerektiren Weberci buyruk; sembolik uzam, toplumsal uzam ve fiziksel uzam arasındaki karşılıklı mütekabiliyetin izini sürebilmek için topolojik akıl yürütme türüne başvurmaya çağıran Leibnizci-Durkheimcı davet; sembolik yapıların teşkil edici etkinliğinin farkında olmaya çağıran Cassirerci uğrak. Ayrıca, Bourdieucü kent araştırmacılarının kaçınmaları gereken üç tuzağa işaret ediyorum: Bunlardan ilki kavram fetişizmidir; ikincisi, Bourdieu’nün kavramlarının teşvik ettiği araştırma işlemlerinin uygulanamadığı hallerde bile “Bourdieucü konuşma” cazibesidir; üçüncüsü ise kavramları uyarlayarak kullanmanın daha üretken olduğu durumlarda bile Bourdieucü kuramsal çerçevenin bir blok olarak dayatılmasıdır.
Discussion(0)
No comments yet. Be the first to comment.