Burnout: de stand van zaken

Samenvatting Dit artikel geeft een overzicht van de stand van zaken in het onderzoek naar burnout. Burnout is een syndroom van extreme vermoeidheid (uitputting), afstand nemen van het werk (distantie) en weinig vertrouwen in het eigen kunnen (verminderde competentie), waarbij de oorzaken voor deze aspecten gelegen zijn in hetzij de werksfeer, hetzij de manier waarop werknemers omgaan met stresserende aspecten in hun werk. Als werkgerelateerd fenomeen onderscheidt burnout zich van vergelijkbare psychische problematiek als depressie en overspanning. Ook blijken burnout en bevlogenheid verschillende begrippen.Burnout kan worden vastgesteld door werkenden naar hun persoonlijke en subjectieve beleving van hun gezondheid te vragen. Objectieve manieren om burnout vast te stellen – bijvoorbeeld via psychofysiologische maten – zijn tot nu toe niet bruikbaar gebleken. De nadruk op burnout als werkgerelateerd fenomeen wordt ook duidelijk uit de theoretische perspectieven op oorzaken van burnout. Enerzijds kunnen persoonlijkheidskenmerken als neuroticisme en (over-)commitment een rol spelen, maar anderzijds ligt er een sterke nadruk op factoren in de werksfeer. Burnout heeft gevolgen voor zowel de organisatie als individuele werknemers; burnout is gerelateerd aan een hoger ziekteverzuim, een grotere kans op arbeidsongeschiktheid, en een lagere werkprestatie. Zowel persoons- als organisatiegerichte interventies kunnen een gunstig effect hebben op burnout.